Ervaringsdeskundige Ron Annes: ‘Ik heb levenslang. Ik kan er dus beter iets nuttigs mee doen’

300+x+300+ervaringsverhaal+Ron+Annes.png

Ron: ‘Ik heb levenslang. Ik kan er dus beter iets nuttigs mee doen’

Ruim 30 jaar lang worstelt Ron Annes met zijn alcohol- en drugsverslaving tot de fysieke, financiële en sociale problemen hem te veel worden. Op zijn 46e stapt Ron de Brijder kliniek in Hoorn binnen en kickt hij af. Niet veel later is hij terug bij Brijder, maar dit keer als ervaringsdeskundige. Ron vertelt over zijn verslavingen en hoe hij nu zijn ervaringen inzet om anderen te helpen.  

Op zijn 16e begon ervaringsdeskundige Ron Annes met het gebruik van alcohol en wiet. Op zijn 19e raakte hij door overmatig gebruik zijn baan kwijt. Dat weerhield hem er niet van om te stoppen. ‘Ik ging juist steeds meer experimenteren; van LSD tot speed tot cocaïne’, vertelt Ron. ‘Ook heb ik ervoor gezorgd dat ik de diagnose ADHD kreeg. Ik wist dat ik die diagnose eigenlijk niet had, maar het zorgde er wel voor dat ik methylfetamine voorgeschreven kreeg, wat ik ook weer kon snuiven. Als ik te laat kwam op mijn werk gaf ik mijn ADHD de schuld.’ Op zijn 26e waagt Ron een poging om af te kicken bij Brijder in Haarlem. Ron: ‘Dat ging lange tijd goed, maar door onder andere het overlijden van mijn vader viel ik toch weer terug. Uiteindelijk belandde ik op een dagelijks gebruik van cocaïne.’  

‘Er werden wel vragen gesteld, maar dan zei ik gewoon dat er niets aan de hand was’ 

In de ontkenningsfase 

Na deze afkickpoging onderneemt Ron een hele lange tijd geen nieuwe poging. ‘Ik schaamde me’, stelt Ron. ‘Ik was ervan overtuigd dat ik niet kon winnen van mijn verslaving dus ik accepteerde het maar.’ Ondertussen probeert hij zijn gebruik voor zijn vrienden, familie en collega’s verborgen te houden. ‘Ik werkte al die tijd voor hetzelfde bedrijf, terwijl ik elke nacht cocaïne gebruikte. Dat hou je niet lang vol zou je zeggen, maar ik wist niet hoe het anders moest’, legt Ron uit. ‘Er werden wel vragen gesteld, maar dan zei ik gewoon dat er niets aan de hand was. Ook als vrienden vroegen of ik niet te veel gebruikte, zei ik dat ik morgen zo kon stoppen. Ik zat echt in de ontkenning.’  

‘Gebruik jij weer drugs?’ 

Maar liefst 20 jaar houdt Ron die ontkenning vol, tot de fysieke, financiële en sociale problemen zijn tol gaan eisen. ‘Mijn drugsgebruik was een financiële strop en mijn gezondheid werd steeds slechter’, vertelt Ron. Maar de doorslag gaf een bezoekje aan zijn moeder. ‘Ze vroeg ineens uit het niets: ‘gebruik jij weer drugs?’. Normaal gesproken zou ik dit ontkennen, maar nu hoorde ik mezelf ja zeggen. Op dat moment besefte ik me dat ik een probleem had en er echt iets mee moest.’  

‘Dan maar mijn baan kwijt; ik wilde mijn leven terug’ 

Hoe moest het ook alweer? 

20 jaar na zijn eerste afkickpoging bij Brijder, staat Ron op zijn 46e weer bij Brijder op de stoep, dit keer in Hoorn. In eerste instantie ziet hij nog niet hoe ernstig de situatie eigenlijk is. ‘Omdat ze me op mijn 26e ook goed geholpen hadden, dacht ik even langs te gaan om te vragen hoe het ook alweer moest. Heel naïef’, vertelt Ron. ‘Ik kreeg 3 vragen: gebruik je maandelijks, gebruik je wekelijks, gebruik je dagelijks? Op alle 3 de vragen zei ik ja. Het voelde alsof ik een klap in mijn gezicht kreeg. Ik vroeg me af wat ik mezelf al die jaren had aangedaan.’ Hij krijgt 2 keuzes: de detox in of een ambulante behandeling. ‘De detox was in eerste instantie geen optie’, legt Ron uit. ‘Ik had mijn vaste baan en was bang om die kwijt te raken. Op weg naar huis was ik verdrietig. Ik wilde overal vanaf zijn en niet nog een heel traject door. Toch besefte ik me niet veel later dat ik wel voor de detox moest gaan. Dan maar mijn baan kwijt; ik wilde mijn leven terug.’  

Alle ruimte voor herstel 

Zijn baan raakt Ron tot zijn grote verbazing niet kwijt. ‘Ik heb jankend alles opgebiecht aan mijn leidinggevende. Ik was zo teleurgesteld in mezelf. Ze gaf toe dat ik niet altijd de makkelijkste collega ben geweest, maar dat ik ondanks mijn probleem toch goed werk kon verrichten. ‘We willen wel eens zien wat voor collega je bent als je dit probleem niet meer hebt’, zei ze. Het hielp ook mee dat mijn leidinggevende een broer heeft met dezelfde verslavingsproblematiek. Ze wist dus heel goed waar ze mee te maken had. Ik kreeg van haar en mijn collega’s alle ruimte voor mijn herstel. Dat is mijn geluk geweest.’  

‘Jij hoort bij mijn oude leven, in mijn nieuwe leven pas je niet’ 

Problemen aanpakken 

Binnen 3 weken na het eerste gesprek stapt Ron de detox bij Brijder Hoorn binnen en begint zijn lange reis naar herstel. ‘Cocaïne is een psychische ziekte dus na de detox ben je er nog niet’, legt Ron uit. ‘Tijdens het afkicken ben ik dus al over mijn vervolgstap gaan nadenken. Na een week of 2 kon ik al terecht bij de HOPP (Herstelondersteunend Onderzoeksgericht Poliklinisch Programma red.).’ Voor hem hield dit in dat hij 3 keer per week cognitieve gedragstherapie volgt in Alkmaar, iets wat veel inzicht gaf, vertelt Ron: ‘Ik begon langzaam in te zien waar mijn problemen vandaan kwamen, maar die 9 weken therapie gingen dat niet allemaal oplossen. Toen ik met iemand aan de praat raakte die met schematherapie bezig was, wist ik dat dit mijn volgende stap zou zijn.’ En dat bleek precies wat Ron nodig had. ‘Daar is ontzettend veel gebeurd. Ik heb dingen aangepakt die ik jarenlang weggestopt had. Het werd me duidelijk waar mijn problemen vandaan kwamen, namelijk mijn lage zelfbeeld.’  

Na 20 weken schematherapie rondt Ron zijn behandeling bij Brijder af en begint hij aan een nieuwe fase in zijn leven. Zijn oude leven wijst hij letterlijk de deur. ‘Ik ben na mijn behandeling verhuisd en op een gegeven moment stond mijn oude dealer voor de deur van mijn nieuwe huis. Ik zei tegen hem: ‘jij hoort bij mijn oude leven, in mijn nieuwe leven pas je niet.’ Dat deurtje ging letterlijk dicht.’  

Kennismaken met Brijder 

Niet lang nadat Ron afkickt, begint er bij hem iets te kriebelen. Hij wil iets betekenen voor mensen die ook met een verslaving worstelen. ‘Ik zocht zelf naar een zelfhulpgroep voor mensen die net als ik uit gebruik wilden blijven, maar ik kon deze groep niet vinden. Toen ben ik er zelf een gestart in Enkhuizen’, vertelt Ron. Als hij door een scholengemeenschap wordt gevraagd om zijn verhaal te doen op een informatiedag loopt hij Jeroen Vriend, preventiedeskundige bij Brijder, tegen het lijf. ‘We kwamen elkaar zo nu en dan tegen en op een gegeven moment vroeg hij of ik een keer op gesprek wilde komen bij Brijder.’ Niet veel later staat Ron weer op de stoep bij Brijder in Hoorn en loopt hij de deur uit met een 0-uren contract voor Brijder Jeugd preventie op zak.  

‘Wat ga ik dan vrijdag aan de groep vertellen’ 

Van je zwakte, je kwaliteiten maken 

Zijn werkzaamheden zijn heel divers, zo vertelt Ron: ‘Als iemand informatie wil over verslaving, of wil weten of een behandeling iets voor hem of haar is of als ouders vragen hebben over hun verslaafde kind, word ik ingevlogen. Ook doe ik samen met Jeroen de Oudersupportgroep en geef ik de HELP-cursus aan ouders met jongeren met verslavingsproblematiek. Verder geef ik ook moti-4 en ABC-gesprekken met jongeren. Dit zijn 4 of 3 korte gesprekken met zowel jongeren als mensen van 25 jaar en ouder waarin ik kijk hoe problematisch hun gedrag eigenlijk is. Een laagdrempelige manier om met mensen in gesprek te gaan.’ Voor Ron geeft zijn werk als ervaringsdeskundige veel voldoening. Ron: ‘Het is zo mooi om met mensen in gesprek te gaan en ze tools te kunnen geven om hun verslaving aan te pakken. Ik heb toch levenslang, want ik blijf altijd met mijn verslaving worstelen dus ik kan er dan beter iets nuttigs mee doen.’ 

Werken bij Brijder is helend 

Inmiddels is Ron vast in dienst bij Brijder. Voor hem voelt Brijder als een warm bad. ‘We zijn een heel hecht team. Je ziet echt dat Brijder een organisatie is die werkt met mensen. Collega’s zijn oprecht geïnteresseerd hoe het écht met je gaat.’ Sinds augustus 2017 is Ron clean en gebruikt hij helemaal geen alcohol en drugs meer. ‘Mocht ik de neiging hebben om weer te gebruiken, denk ik altijd: ‘Wat ga ik dan vrijdag aan de groep vertellen’. Het werk bij Brijder is voor mij dus ook helend!’