Alcoholafhankelijkheid: genetische voorspellers van behandeleffect (in voorbereiding)

Het farmacotherapeutische arsenaal voor de behandeling van alcoholafhankelijkheid is beperkt en de voor deze indicatie geregistreerde medicijnen zijn weliswaar effectief, maar sorteren een bescheiden effect. In farmacogenetisch onderzoek bij alcoholisten is inmiddels bewijs gevonden voor de betrokkenheid van een polymorfisme in het mu-opioide receptor (OPRM1) gen bij de respons op naltrexon. Alcoholafhankelijke patiënten met het OPRM1 G-allel hebben in de behandeling met naltrexon een kleinere kans op terugval dan patiënten met het AA-allel.

Doel

Doel van het onderzoek is om in een gerandomiseerde opzet

  • de effectiviteit te vergelijken van naltrexon en topiramaat in de behandeling van alcoholafhankelijkheid en
  • de mogelijkheden vast te stellen om met behulp van genetische informatie het effect van deze medicamenteuze behandelingen te vergroten.
     

Methode

Het betreft een dubbelblinde, gerandomiseerde, gecontroleerde studie, waarin de deelnemers naltrexon of topiramaat voorgeschreven krijgen, in combinatie met een korte psychosociale interventie gericht op het verhogen van de medicatietrouw. De genetische analyse is gericht op het identificeren van verschillen in genotype en allelfrequenties die geassocieerd zijn met behandelrespons op de twee medicaties.

Projectduur

Het onderzoek is momenteel in voorbereiding en heeft (vanaf de start) een looptijd van 4 jaar.

Financier

Voor de uitvoering van het onderzoek zal externe financiering worden gezocht.

Onderzoeksteam