Nieuwsberichten

Componence Asset List

Deskundige hulp bij klachten na gebruik partydrugs

Al ruim 15 jaar biedt het Landelijk Medisch Spreekuur Partydrugs (LMSP) van Brijder hulp bij klachten na het gebruik van (party)drugs. Collega's Gerard Alderliefste, die vanaf de oprichting bij het spreekuur betrokken is, en Trijntje Engelhart, die nu zo'n 4 jaar voor het spreekuur werkt, krijgen wekelijks mensen aan de telefoon die met de handen in het haar zitten: 'Gaan mijn klachten ooit nog over?' Met het 4-stappen behandelplan gaan Trijntje en Gerard aan de slag om deze mensen gerust te stellen: 'Ja, het gaat over!' 

Gerard licht toe: 'We fungeren als het ware als een soort expertisecentrum voor zowel cliënten als zorgprofessionals, want Brijder is de enige verslavingszorginstelling in Nederland die een dergelijk spreekuur aanbiedt. Het is dus belangrijk dat meer mensen weten van het bestaan van het LMSP. Hoe sneller iemand aan de bel trekt, hoe sneller iemand van zijn of haar klachten af is!' 

'We vertellen ze: de klachten die je ervaart zijn heel normaal en je hebt écht geen hersenschade opgelopen'

Stap 1: voorlichting

De eerste stap van het behandelplan is de voorlichting. 'We proberen mensen in dit eerste gesprek al gelijk gerust te stellen dat de klachten die ze ervaren heel normaal zijn, dat ze écht geen hersenschade hebben opgelopen en dat de klachten over kunnen gaan', vertelt Trijntje. 'Daarnaast kijken we in dit gesprek naar de kenmerken van de persoon. Hebben mensen bijvoorbeeld trauma's doorgemaakt, zijn ze perfectionistisch, willen ze veel controle of zijn ze hypochondrisch? Bij deze mensen blijven de klachten namelijk vaak wat langer. De diagnoses die we dan vaak stellen zijn HPPD, DPDR of Visual Snow Syndrome (zie uitleg hieronder).' 

HPPD staat voor Hallucinogen Persisting Perception Disorder. Iemand met HPPD ervaart herbelevingen (flashbacks) na het gebruik van middelen als XTC (MDMA), LSD, cannabis of paddo’s en truffels, terwijl de drug al is uitgewerkt. Dezelfde hallucinaties als tijdens de trip komen in deze flashbacks voor. HPPD komt gelukkig niet zo vaak voor en het is bovendien goed te behandelen. Lees meer over HPPD op de website van Drugsinfoteam.
DPDR staat voor depersonalisatie (DP) en derealisatie (DR). Bij depersonalisatie voelen je eigen lichaam, gevoel of gedragingen vreemd aan. Je lijkt jezelf niet echt meer te zijn. Bij derealisatie voelen de omgeving, de wereld om je heen, of andere mensen aan als vreemd. De wereld lijkt nep. Het voelt alsof je droomt. 'Mensen met een hoog intelligentieniveau kunnen sneller DPDR krijgen. Die zijn vaak aan het hyperfocussen en zijn steeds met de klachten bezig in hun hoofd', vertelt Trijntje. Lees meer over DPDR op de website van Drugsinfoteam
Sommige mensen krijgen last van een verstoorde waarneming. Dit kunnen visuele verstoringen (visuals) zijn, maar ook andere zintuigelijke verstoringen zijn. Denk bijvoorbeeld aan het zien van wevende vlekjes of sliertjes voor de ogen, het zien van snel bewegende witte of zwarte stipjes of Ruis door het gehele gezichtsveld. Meer informatie over dit syndroom en de klachten lees je via de website van Drugsinfoteam


'Naast de persoonsfactoren kijken we ook nog naar de lichamelijke klachten van de persoon', gaat Trijntje verder. 'Zijn er lichamelijke ziektes, gebruiken ze medicatie, komen er psychische  aandoeningen voor? Dit bundelen we tot een samenvatting en sturen we, samen met meer informatie over hun klachten, naar de persoon op. Mensen zeggen dan vaak: 'ik heb er wel over gehoord, maar nu ik het op papier zie, is het echt.' Deze eerste stap is heel belangrijk. Als mensen echt begrijpen waar ze last van hebben en doorhebben dat het niet permanent is, kan je pas door naar de volgende stap.'

Stap 2: leefstijladviezen

  Gerard Alderliefste
  © robvandamphotography

In stap 2 kijken Trijntje en Gerard naar de leefstijl van iemand en hoe diegene ervoor kan zorgen dat hij of zij minder stress heeft in het dagelijkse leven. 'We adviseren altijd om sowieso, in ieder geval tijdelijk, te stoppen met het gebruik van drugs en alcohol', vertelt Gerard. 'En vóóral ook om te stoppen met googlen, want het is bewezen dat de klachten hierdoor alleen maar erger worden. 

Trijntje vult aan: 'Acceptatie is in deze stap heel belangrijk. Mensen zijn continu met de klachten bezig. Daar gaat zoveel energie naartoe. We gaan dan samen kijken hoe iemand afleiding kan zoeken en weer rust en regelmaat kan vinden. De een heeft bijvoorbeeld heel veel baat bij yoga, maar voor de ander werkt dat weer helemaal niet.'

Stap 3: behandeling

Soms kunnen mensen met bovenstaande 2 stappen en de gekregen informatie en adviezen weer vooruit. Maar niet voor iedereen is dit genoeg. Gerard legt uit: 'Sommigen blijven onzeker of overtuigd dat er bij hen wel iets ergs aan de hand is, ondanks dat we zeggen dat dit niet zo is. Ze blijven dus op die angst gefocust. En dan hebben mensen meer nodig, zoals traumabehandeling of angstbehandeling. Het is dan aan de cliënt om deze hulp te zoeken. Dus dan raden we ze cognitieve gedragstherapie, Acceptance and Commitment Therapie (ACT), EMDR of een andere effectieve behandeling aan. Ook lichaamsgerichte aanpakken staan bij deze adviezen. De cliënt kiest uiteindelijk wat het beste bij hem of haar past en wij adviseren daarin.' 

'We spreken ook vaak psychiaters, psychologen of huisartsen die niet weten wat ze met de klachten van hun cliënt aan moeten'

Stap 4: medicatie

Tot de laatste stap komen velen niet, maar toch wordt deze stap nog wel opgenomen in het behandelplan. Sommigen willen namelijk graag nog medicatie. 'En daarnaast spreken we, naast cliënten, ook vaak psychiaters, psychologen of huisartsen die niet weten wat ze met de klachten van hun cliënt aan moeten. Ze vragen dan aan ons welke medicatie ze moeten voorschrijven. Voor hen is medicatie vaak de eerste stap. Wij leggen dan ons behandelplan uit, wat voor hen een eyeopener is. Ze horen nieuwe dingen die ze nog niet wisten.'

Ook Trijntje merkt dat kennis over de klachten na het gebruik van partydrugs nog niet bij alle zorgprofessionals aanwezig is. Ze vertelt: 'Ik sprak laatst iemand die ons belde met derealisatie klachten. Ze was al bij een psychiater geweest, waar ze aan had gegeven dat ze aan derealisatie dacht. Maar de psychiater gaf aan dat dit niet het geval kon zijn, omdat de drugs allang was uitgewerkt, waarna ze gewoon doorging met de behandeling. Hierdoor werden de klachten alleen maar erger.'